miércoles, 25 de enero de 2012

Desazkundea ez da atzerapausua

Desazkundearen inguruko liburu batekin nago (C. Taibo) eta irakurtzen hasi orduko beldurra ematen du. Datorkigun mendea krisi garaia izango dela aurreikusten du... Errealitatea oso gordin deskribatzen du eta, adibidez, planetako biztanleriaren %5ak baliabideen %30 kontsumitzen duela dio (EEBB). Eta darwinismo sozial militarizatua izango ote den datorren mendeetan... joe.

Eta halako batean pentsamendu zikoitza izan dut: ¿Estatubatuar guztiak hilko balira bapatean? (hondamendi natural batek eraginda, edo alienek... jakina).

Jakina, biosferaren arazoak konponduko direla bermatzeko, europarrok ere sobera gaude oso...

Eta bizirik geratzen direnak saia daitezela. Edo espabilatu gintezke! Edo ez, kontrakoa! Ez, ez dakit, beharbada bi gauzak:
Hitz egin nahi, desazkundea zer den ikasteko? Eongo ga ;-)

martes, 27 de diciembre de 2011

Feminismoaz, filosofiaz eta metakognizioaz.

Azkenaldian, feminismoak sortzen didan sinpatiak harrituta, gai honen inguruko gauzak etortzen zaizkit eskuartera. Internetek zuk nahi duzuna ematen dizula sentitu duzu inoiz?

Bideo bat ikusi nuen lehengoan (RTVE-k bere bideoak txertatzeko aukera ematen ez duenez, linka jartzen dizuet).

Bi gauzak piztu zidaten interesa ikusi nuenean:

1.-Feminismoa ilustrazioaren sakontze gisa ikusteak (hor joan naiz wikipediara, ilustrazioa zer izan ote zen...)
2.-Eta filosofia hurkoarekin sortzen den polemikatik ulertzeak

Polemika hitza bera ere kontuan hartzekoa da irakasle ikasketak egiten ari den batentzat. Bere etimologia hau bada (ze auskalo) astintze bat, guda bat gertatzen da hitz egiten dugunean. Tesi-antitesi-sintesi... ez da berria.

Eta ikaskuntzaren ibilbidean  disonantzia kognitiboak edo horrelako zerbait izango dira gertatzen direnak. Baina konturatzen al gara haiez? Metakognizioa da oso erraz ulertu eta ikasi daitekeen hitz bat. Baina praktikatzea... La ostra (kontuz Mikel, zure blogaren estiloa ondo aukeratu behar duzu...) Hara! metakogniziorako gaitasun pixka bat badugula dirudi.

Bihartik aurrera horretan entrenatzen hasi behar dut.
Tuit batean ez zitzaidan sartzen. Eta post bat idaztea pentsatu dut. Soltura gehiegirekin, beharbada.

jueves, 17 de noviembre de 2011

Amaiur eta demokrazia

15m mugimenduak asko ikutu ninduen eta, teknologia berriekin batera, barrena astindua dut geroztik. Irudimenak hegan egiten dit eta demokrazia era berriak ikusten ditut. Posible ote dira baina? Ikusten dut amaiurren konpromisoetan demokrazia kutsu itzela:


Bada nik, gaur, egoera bat irudikatu nahi nuke eta galdera zuzena egin amaiurri (erantzunik jasotzeko esperantza handirik gabe, noski! XDD). Hurrengo EAEko hauteskundeetan bageunde, edo are gehiago, hauek pasa balira eta amaiur nagusi balitz, erreferendumak ahalbidetuko lituzkeen plataforma digitala bultzatuko luke? (ahalko lukeen alde batera utzita).

Banketxeek badituzte beren web orriak eta ordaindu dezakegu haien bidez. Eta badago geure diruaren erabilera baino gauza eskuordezinagorik? Ah bai, botoa ematea, hain justu.

Imaginatzen dut herritar oro bere udaletxetik pasa eta kode pertsonala jasotzera animatzen duen kanpaina. Eta imaginatzen dut, baita ere, internet bidezko plataforma honen lehen galdera: Eusko Jaurlaritzak botaketa sistema hau bultzatzea nahi duzu? Bai/Ez

Traketsa litzateke hasiera: nork egiten ditu galderak? zein galdera? eta erantzun posibleak? eta ñabardurak?...

Eta gainera arrail digitala ere hor dago. Demokratikoa litzateke sistema? edo elitista? ordenagailua eta internet daukagunontzat bakarrik? Ez, badago udalek KZgunea bezalako zerbitzuak eskaintzea eta galderei erantzuteko epeak egokitzea ere bai.

Ezinezkoa da? Txorakeriak esaten ari naiz? Amaiurrek ez bada ere, edonork egin ditzake iruzkinak!

Same post in español.

viernes, 4 de noviembre de 2011

Goiz gorri, arrats euri

Pasa den astelehenean hego-haizea zebilen esnatu nintzenean. Etxetik atera eta laneko bidean zerua gorri-gorri zegoen, hodeiek fundizioko salda ziruditen. Eta kamera aldean nuenez argazkia atera nion.


"Goiz gorri, arrats euri" eta hala izan da!

"Goiz gorri, arrats euri" hala izango da? pentsatu nuen. Eta halaxe izan zen. Baina euria egitea ez da arraroa Oiartzunen.

Jakin-mina pizten didana zera da: zergatik ote da? Esaera zaharrak estatistika luzeak indartutako esaldiak direla onartuz, zergatik ote? Baliteke, ekialdetik, eguzkiaren argia atmosfera asko zeharkatuz iristea eta esekidurako partikulen ondorioz tonu gorriak iristea. Iristen diren argi izpi horiek, traba horien ondorioz, gorri tonuekin iristea. Egun horretan esekidurako partikulak daudelako, arratsean hotza iristean euri tanten sostengu izango direnak... (?)

Behin esan zidaten unibertsitateko irakasle batek galdera soil bat jarri ziela ikasleei azterketa batean: "Goiz gorri, arrats euri" esaten da, azaldu fisikari buruz dituzun ezagutzekin.

Bada fisikari edo metereologorik hor? Gustatuko litzaidake honen egia jakitea.


sábado, 15 de octubre de 2011

Alfabetatze multimodala

Artikulu hau (pdf): “La competencia digital e informacional en la escuela” (Area, M 2009) irakurri eta egilearen bideoa ikusi ondoren idatzia:

Zer da alfabetatzea? Garai batean alfabetatzea irakurtzen eta idazten ikastea zen. Eta horretarako sortu zen eskola, beste arrazoi batzuen artean. Baina gaur egun alfabetatze ezberdinak daude. 

IKTen etorrerarekin jada ezin dugu esan interneten informazioa bilatzen ez dakiena alfabetatua denik, ezta? Bestalde, konstruktibismozale garen garai honetan, informazioa aurkitu eta bildu ondoren informazio hori ezagutza berri bilakatzen jakin behar du ikasleak. Eta ezagutza hori konpartitzen jakin behar du, alfabetatua dela esan nahi badu, ezta? Konpartitzen ez badaki, garai batean idazten ez jakitea bezala da!

Gutenbergek inprenta asmatu zuenean aldaketa itzela iritsi zen (bideo honek lagundu dezake konturatzen) eta hori hala izanik, konturatzen al gara zein aldaketa suposatzen duten gaur egungo aukerek? Izan ere, aro berri honetan, jokalekua aldatu egin zaiola ulertu behar du irakasleak. Ikasleak informazioz, irudiz, estimuluz gainezka daude (bideojokoak, mobilak, internet, telebista...). Irakasleak galdu egin du informazioaren monopolioa, garai batean komentuetako bibliotekek galdu zuten bezala.

IKTekiko jarrera teknofobikorik eta teknofilikorik gabe, ikasle eta irakasleek erabiltzaile orekatu izan behar dute. Eta interneten nabigatzen delarik informazioaren analisi kritikoa egiteko oinarriak izan. Irudiekin konbentzitzen utzi gabe, iturria zein den begiratuz...

Horrela, irakasleak antolatzaile eta laguntzaile izan behar du ikasleak martxan jarriko dituzten ariketa, problema edo proiektuekin. Teknologia berriek aurkikuntzaren bidezko ikaskuntza errazten dute eta taldeko ikaskuntza bultzatuz (norbanakoa baino gehiago) ikasten irakatsiko diegu ikasleei.

 
Eta, jakina, garbi izan behar da gertatzen den ikaskuntza dela begiratu beharrekoa, ez erreminta. IKTak ez dira magikoak, ez dira metodologia, erreminta dira. Metodologia aktiboekin ikasleek gauzak eginez ikastea da bidea, bai IKTekin eta baita gabe ere. Hala ere, ez da erraza metodologia irekiak erabiltzea helburuak arriskuan jarri gabe. Irakaskuntza irekiago hauekin helburuak esplizituki aipatu behar dira: lortu beharreko eduki kontzeptualak eta baita gaitasunak ere. Ikasketa prozesuaren hezurdurak ondo planifikatuta egon behar du: taldekatzeak, ariketak, zenbat denbora ordenagailuekin... gero haragia eta forma ikasleek emango badiote ere.

Azken baten irakasleak berak izan behar du alfabetatu multimodal erabiltzen dituen tresnak “ahaztuta” lan egin eta gertatzen diren hezkuntza eta irakaskuntza zaintzeko.

Hori uste dut nik behintzat, magisteritzako ikaslearen ikuspegitik, hau da, ikasleekin aritu gabea naizen une honetan. Alegia, irakaste hori zer den eginez ikasi gabe nagoen honetan...

sábado, 1 de octubre de 2011

"Azken Bidaia" dokumentala


Pasa den irailaren 19an Enara Goikoetxea eta Iurre Telleriak ekoitzitako "Azken Bidaia" dokumentala ikustera gonbidatu gintuzten eta hezkuntzaren ikuspegitik gure iritzi laburra emateko eskatu ziguten. Magisteritzako ikasle soila naizela kontuan izanik, komentatu nahi nuke irakasleon lehen joera dokumental bat zein adineko ikasleei eskaini ahal zaien pentsatzea dela. Nik horixe izan nuen buruan dokumentala ikusten nuen bitartean eta horixe entzun nion maisuei kanpora irten eta hitz egiterakoan: "non enkajatzen du pieza honek"? Batxilergoko lehen urtea izan zen gogokoena "edukiekin bat dator, gainera". Irakasleek giza garapen prozesuaren ezagutza handia izan behar badu ere, neure buruari galdetzen diot ez ote gaituen horrek (curriculum izeneko plantillak) gehiegitxo baldintzatzen.


Baina, noan, dokumentala bera aipatzera. Enara Goikoetxeari komentatu nion bezala, oso txikia iruditu zitzaidan Europa dokumental honetan. Eta oso ona da hori! Europa dena baino handiago egiten baitugu batzuetan, mapetan... Kulturarteko gaitasuna lantzeko itzela iruditu zait herriz herri, ahozko eta azpitituluetako hizkuntzaz hizkuntza saltoak egiten dituen dokumental estiloa. Europartasuna sentitu dut, nolabait, eta estandarizazio kulturalik gabe gainera. Globalizalio prozesua datorkigu (ekonomikoaren atzetik, kulturala) eta izaera globala eta espezifikoa, biak, lantzeko ahalegina egitea garrantzitsua da, beharbada. Dokumentalak pertsona arteko eta gizalegezko gaitasunaren lanketan lagun dezake, eztabaidarako gai bihurtuz, adibidez: Beharrezkoa al da etsai gaizto komuna jendea elkartu dadin? Ez da galdera berri-berria.

Hau alderdi aipagarri bat baino ez da dokumental hunkigarrian.


Mila esker gonbidapenagatik, berriz ere.